لغت نامه دهخدا بالاتفاق. [ بِل ْ اِت ْ ت ِ ] ( ع ق مرکب ) ( از: ب + ال + اتفاق ) همه باهم. بطوراتفاق. متفقاً. ( ناظم الاطباء ). همگروه. دسته جمع.