این ضمایر در زبان فارسی به صورت متصل و بدون فاصله به کلمات میآیند و برای اشاره به افراد به کار میروند. مثالهایی مثل «-ام»، «-ی»، «-ش» که به فعل یا اسم متصل میشوند تا مفهوم اول شخص، دوم شخص یا سوم شخص را منتقل کنند.
این ضمایر در زبان فارسی به صورت متصل و بدون فاصله به کلمات میآیند و برای اشاره به افراد به کار میروند. مثالهایی مثل «-ام»، «-ی»، «-ش» که به فعل یا اسم متصل میشوند تا مفهوم اول شخص، دوم شخص یا سوم شخص را منتقل کنند.