این ضربالمثل بیان میکند که جایی که انسان در آن احساس رضایت، آرامش و خوشحالی دارد، همان وطن اوست حتی اگر آن مکان جغرافیایی به معنای سنتی وطن نباشد. معنای عمیق آن این است که محبت به مکان تنها به دلیل تعلقات مادی نیست بلکه به احساسات و آرامش فرد مرتبط است.