این ضربالمثل ایرانی به این معنا است که گناهان و اشتباهات با کارهایی مشابه جبران نمیشود، یعنی بدی را با بدی از بین نمیبرند. این جمله به جایگزینی روشهای مسالمتآمیز و انسانی به جای خشونت و انتقام تأکید دارد.
این ضربالمثل ایرانی به این معنا است که گناهان و اشتباهات با کارهایی مشابه جبران نمیشود، یعنی بدی را با بدی از بین نمیبرند. این جمله به جایگزینی روشهای مسالمتآمیز و انسانی به جای خشونت و انتقام تأکید دارد.