این ضربالمثل فارسی به این معناست که وقتی کسی خود کاری انجام میدهد و نتیجهاش بد میشود، دیگر نباید تقصیر را به گردن دیگران انداخت. یعنی اگر فرد خودش اشتباهی کرده، نباید منتظر کمک یا پادرمیانی از دیگران باشد و باید مسئولیت کارهایش را بپذیرد.
این ضربالمثل فارسی به این معناست که وقتی کسی خود کاری انجام میدهد و نتیجهاش بد میشود، دیگر نباید تقصیر را به گردن دیگران انداخت. یعنی اگر فرد خودش اشتباهی کرده، نباید منتظر کمک یا پادرمیانی از دیگران باشد و باید مسئولیت کارهایش را بپذیرد.