ماضی التزامی یکی از زمانهای صرف فعل در زبان فارسی است که برای بیان انجام فعل در گذشته همراه با الزام یا تعهد بیان میشود. این زمان بیشتر در جملات شرطی یا زمانی که خواستار بیان تاکید بر انجام یا عدم انجام عملی در گذشته است کاربرد دارد.
ماضی التزامی یکی از زمانهای صرف فعل در زبان فارسی است که برای بیان انجام فعل در گذشته همراه با الزام یا تعهد بیان میشود. این زمان بیشتر در جملات شرطی یا زمانی که خواستار بیان تاکید بر انجام یا عدم انجام عملی در گذشته است کاربرد دارد.