"فخر" و "افتخار" هر دو به احساسی مثبت مرتبط با بالابردن شأن، مقام یا شخصیت فرد یا گروه اشاره دارند. "فخر" بیشتر به معنای مباهات کردن به ویژگیها، دستاوردها یا شاخصههای فردی یا جمعی است که باعث غرور و رضایت درونی میشود. "افتخار" نیز به حسی اشاره دارد که فرد یا جمع به دلیل انجام کار شایسته، موفقیت یا داشتن یک ویژگی ارزشمند، تجربه میکند. هر دو کلمه در بیان ارزشها و احساسات مثبت در جامعه به کار میروند.