سحر می خواند

به معنای زمان قبل از طلوع آفتاب است، هنگام بامداد که معمولاً به صدای پرندگان و نغمه‌ها تعبیر می‌شود. همچنین در عرفان به زمانی اشاره دارد که دل آرام و ملکوتی می‌شود.