استوار گشتن
به معنای تبدیل شدن به وضعیتی است که در آن فرد یا چیز، حالت استواری و پایداری پیدا میکند، یعنی از حالت ناپایدار به حالت پایداری منتقل شدن.
مترادفها
محکم شدن، استوار شدن
متضادها
سست گشتن
به معنای تبدیل شدن به وضعیتی است که در آن فرد یا چیز، حالت استواری و پایداری پیدا میکند، یعنی از حالت ناپایدار به حالت پایداری منتقل شدن.
محکم شدن، استوار شدن
سست گشتن