"اباحه" به معنای رها بودن و آزادگی در امور شرعی و اخلاقی است. "اسباب اباحه" یعنی وسایل و مقدماتی که باعث ایجاد آزادی بیحد و حصر در عمل و رفتار میشوند که ممکن است به انحراف و تخطی منجر گردد. در اصطلاحات فقهی و اخلاقی، اسباب اباحه اشاره به علل و عواملی دارد که زمینهساز گناه یا بیپروایی اخلاقی هستند.