نقش وصال به مفهومی عرفانی اشاره دارد که بیانگر ارتباط یا پیوند عاشقانه بین دو عاشق یا میان انسان و معشوق الهی است. این نقش در اشعار و ادبیات کلاسیک فارسی به شکل نمادین برای توصیف وصل و اتحاد به کار میرود.
نقش وصال به مفهومی عرفانی اشاره دارد که بیانگر ارتباط یا پیوند عاشقانه بین دو عاشق یا میان انسان و معشوق الهی است. این نقش در اشعار و ادبیات کلاسیک فارسی به شکل نمادین برای توصیف وصل و اتحاد به کار میرود.