سروسودا
سروسودا (سرو سودا) یک اصطلاح ادبی و شاعرانه است که در ادبیات فارسی به کار میرود و به دو مفهوم اصلی اشاره دارد:
مفهوم لغوی
خواست، میل، آرزو: در این معنا، سروسودا به معنای آرزو و میل شدید به چیزی است، این واژه به تمایلات و کششهای عمیق انسانی اشاره دارد.
رابطه عاشقانه: سرو در ادبیات فارسی به معنای زیبایی و جوانی است و به محبوب یا معشوق اشاره دارد. بنابراین، سرو سودا میتواند به معنای عشق و میل به محبوب باشد.
کاربرد در شعر
اسیری لاهیجی: تا دیده جان دید بهم زلف و رخت را، با ظلمت و نورست دلم را سرو سودا
در اینجا، شاعر به زیبایی زلف و رخ محبوب اشاره میکند و بیان میکند که این زیبایی چگونه دل او را تحت تأثیر قرار داده است و در او میل و اشتیاق فراوان ایجاد کرده است.
مترادفها
هیاهو، آشوب، ولوله، غوغا، شلوغی
متضادها
آرامش، سکون
جمله سازی با سروسودا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با نزدیک شدن به فصل عید، در بازارهای بزرگ شهر، سروسودای خرید و فروش و تکاپوی مردم برای تهیه مایحتاج سال نو دیده میشد.
💡 شنیدن خبر بازگشت سربازان از جبهه، سروسودایی از شادی و هیجان در میان خانوادههای آنها در سراسر شهر به پا کرد.
💡 خبر تغییر ناگهانی سیاستهای اقتصادی، سروسودایی در میان فعالان بازار ایجاد کرد که باعث شد همه با نگرانی منتظر اخبار بعدی باشند.