به هوای

عبارت به هوای در زبان فارسی می‌تواند به معانی به امیدِ، به خاطرِ یا به یادِ باشد و به مفهوم انگیزه یا دلیلی است که فرد را به سمت چیزی می‌کشاند.

مثال‌ها:

شعر مولانا:

«به هوای وصل ساقی هوس قمار دارم، به قمار گر نشینم طلب کنار دارم»

در این بیت، شاعر به امید وصال ساقی، اشتیاق به قمار را بیان می‌کند.

شعر سعدی:

«خلق گویند برو دل به هوای دگری ده، نکنم خاصه در ایام اتابک دوهوایی»

در این بیت، سعدی به این نکته اشاره می‌کند که مردم به او می‌گویند که دلش را به امید دیگری بسپارد.