لغت نامه دهخدا
دشبل. [ دُ ب ِ ] ( اِ مرکب ) گره هایی را گویند که در میان گوشت و پوست آدمی و حیوانات دیگر میباشد و به عربی غدد خوانند. ( برهان ) ( از لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). گرهی که بر جراحت پیدا آید و از جوهر عضو نبود. ( از بحر الجواهر ). معنی ترکیبی آن «دشت بیل » یعنی «گره بد» است و بیل به معنی گره، و تاء را انداخته اند دشبل شده است. ( از برهان ) ( از آنندراج ). غده و گرهی چند که در میان گوشت و پوست آدمی ودیگر حیوانات می باشد. خنازیر. ( ناظم الاطباء ). دژپیه. دشپل. دشپیل. و رجوع به دژپیه و دشپل و دشپیل شود. || چیزی مانند غضروف که بر استخوان روید چون بشکند. ( از بحر الجواهر ). و رجوع به دشبد شود.
