گورتک
لغت نامه دهخدا
گورتک. [ ت َ ] ( ص مرکب ) که مانند گور بدود:
برق جه، بادگذر یوزدو و کوه قرار
شیردل پیل قدم گورتک آهوپرواز.منوچهری.
گورتک. [ ت َ ] ( ص مرکب ) که مانند گور بدود:
برق جه، بادگذر یوزدو و کوه قرار
شیردل پیل قدم گورتک آهوپرواز.منوچهری.