ببردو

ببردو. [ ب َ دَ / دُو ] ( نف مرکب ) که چون ببر دود. تنددو. تندخیز:
شیرگام و پیل زور و گرگ پوی و گورگرد
ببردو آهوجه و روباه عطف و رنگ تاز.منوچهری.

💡 دل تو آمده بوده ست تا دلم ببرد ببردو رفت به کام و مراد باز وطن

💡 و مـانند آن كسانى مباشيد خدا را فراموش كردند و خدا هم خود آنان را از ياد خودشان ببردو ايشان همان فاسقانند (19).