لغت نامه دهخدا
چروخچه. [ چ ُ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) در لهجه محلی، چروخ کوچک. ( در اصطلاح اهالی فیض آباد محولات بخش تربت حیدریه ). چرخشتک. ظرفی نسبتاً بزرگ و بیضی شکل که ازسفال ساخته در یک طرف آن سوراخی تعبیه کنند و غالباً در این طرف غوره انگور میریزند و آب آنرا برای آبغوره یا سرکه میگیرند. رجوع به چروخ و چرخشتک شود.
