پادیز
لغت نامه دهخدا
پادیز. ( اِ مرکب ) پادیر. چوبی بود که از پس دیوار برافکنند. ( حواشی فرهنگ اسدی نسخه نخجوانی ):
دیوار کهن گشته نه بردارد پادیز
یک روز همه پست شود رنجش بگذار.رودکی.نه پادیز باید ترا نه ستون
نه دیوار خشت و نه آهن درا.رودکی.و شایداز پاودیز بمعنی دیس باشد یعنی شبه پا. و رجوع به پادیر شود. || پائیز. خزان.
فرهنگ عمید
= پاییز
فرهنگ فارسی
( اسم ) پاییزخزان: (درسن. ست و اربعین و خمسماه بفصل پاذیز قصد بغداد کرد. ) (راحه الصدور راوندی )
پادیر چوبی بود که از پس دیوار برافکنند
جمله سازی با پادیز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هنرمند با دقت بسیار زیاد، پادیزهای ظریف و پیچیدهای را بر روی پارچههای ابریشمی که برای دربار تهیه کرده بود، با مهارت نقش میزد.
💡 زیبایی این فرش قدیمی به دلیل پادیزهای هندسی و رنگهای طبیعی که در بافت آن به کار رفته بود، بسیار خیرهکننده و منحصربهفرد است.
💡 معمار با استفاده از پادیزهای سنتی در طراحی سقف تالار، توانست ترکیبی از هنر اصیل و معماری مدرن را به زیبایی نمایش دهد.