لغت نامه دهخدا
بسلاندن. [ ب ِ دَ ] ( مص ) مخفف بگسلاندن باشد. رجوع به سروری و جهانگیری شود. و برین قیاس است بسلانیدن. ( از رشیدی ). گسلاندن و پاره کردن. ( فرهنگ نظام ):
هر کس فریباند مرا کز عشق بسلاند مرا
آنکس که فهماند مرا گوید که پیش من بیا.مولوی ( از رشیدی، سروری، فرهنگ نظام ).و رجوع به بسلانیدن شود.
