لغت نامه دهخدا
ابوالصهباء. [اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) از روات حدیث. او از سعیدبن جبیر و از او حمادبن زید و عمارةبن زاذان روایت کنند.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) البصری. تابعی است. و از ابن عباس روایت کند.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) البصری یا المصری. معن از او و او از بکربن عبداﷲ روایت کند.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) جبلةبن اشیم. تابعی است.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) صلةبن اشیم. تابعی است.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) صلةبن اشیم العدوی. رجوع به صله... شود.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) صُهیب بکری. محدّث است.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) عکراش بن ذؤیب بن حرقوس. صحابیست و او سرآمد تیراندازان روزگار خود بود.
ابوالصهباء. [ اَ بُص ْ ص َ ] ( اِخ ) مضرس بن عبداﷲ. تابعی است. و از او وکیعبن الجراح روایت کند.
