کهیدن

کهن، قدیمی، دیرینه، باستانی

کهیدن. [ ک ُ دَ ] ( مص ) سرفه کردن. سرفه های سخت کردن. سرفه کردن پیاپی چنانکه مصدوران یا پیران: دیشب تا صبح کهید. ( از یادداشت به خطمرحوم دهخدا ). رجوع به کُه کُه زدن و کهه زدن شود.