لغت نامه دهخدا
وذفان. [ وَ ] ( ع اِ )شتاب زدگی و نزدیک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و به همین معنی است در سیره پیغمبر ( ص ): نزل بام معبد وذفان مخرجه الی المدینه؛ ای حدثانه و سرعانه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
وذفان. [ وَ ذَ ] ( ع مص ) راه رفتن بااهتزاز و تکبر. ( اقرب الموارد ). رجوع به وذف شود.
