مرکب دوانیدن

لغت نامه دهخدا

مرکب دوانیدن.[ م َ ک َ دَ دَ ] ( مص مرکب ) تاختن مرکب:
مرکب سودا دوانیدن چه سود
چون زمام اختیار از دست رفت.سعدی.و رجوع به مرکب راندن شود.

تاختن مرکب