لغت نامه دهخدا
مجاولت. [ م ُ وَ ل َ / م ُ وِل َ ] ( ع مص ) مجاولة: اوساط حشم و آحاد جمع لشکر چون شغال و روباه و گرگ و امثال ایشان در پیش افتادند و به مجاولت و مراوغت در آمدند و از هر جانب می تاختند... ( مرزبان نامه ). رجوع به مجاولة شود.
مجاولة. [ م ُ وَ ل َ ] ( ع مص ) با یکدیگر بگشتن در جنگ. ( تاج المصادر بیهقی ). با یکدیگر گشتن در حرب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). با یکدیگر جولان کردن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). یکدیگر را وا پس راندن و به یکدیگر حمله آوردن. ( از اقرب الموارد ).
