فرمگین

فرمگین. [ ف َ رَ / ف َ ] ( ص مرکب ) از: فرم + گین که پساوند اتصاف است. ( حاشیه برهان چ معین ). به معنی فرمگن است که صاحب غم و دلتنگ و اندوهناک باشد. ( برهان ).

(فَ رَ ) (ص مر. ) = فرمگن: اندوهگین، دلتنگ.

( صفت ) اندوهناک غمگین.

فرمگن: اندوهگین، دلتنگ.