کلمه «فرستافه» به شب نوروز اشاره دارد و از ترکیب دو واژه «فرست» و «نافه» ساخته شده است. در گذشته، پارسیان در شب عید نوروز یا همان آغاز فصل حمل (فروردین)، برای دوستان و آشنایان نافه (کیسهای حاوی مشک) میفرستادند. هدف از این کار، معطر و خوشبو کردن خانه، محفل و لباسها بود. این رسم نمادی از آغاز سال نو، پاکیزگی و طراوت بود و نشاندهنده اهمیت آداب و رسوم نوروزی در فرهنگ ایرانیان به شمار میرفت. واژه «فرستافه» در برخی منابع به شکل «فرسنافه» نیز آمده است که ممکن است مصحفی از آن باشد. این سنت قدیمی بازتابدهنده روحیه تعامل، دوستی و اهمیت زیبایی و پاکیزگی در جشنهای ایرانی است. بهطور کلی، «فرستافه» به عنوان نمادی از شب نوروز، یادآور آداب و رسوم باستانی ایرانیان در استقبال از بهار و سال نو است.
فرستافه
لغت نامه دهخدا
فرستافه. [ ف ِ رِ ف َ / ف ِ ]( اِ مرکب ) شب نوروز را گویند و این لغت مرکب است ازفرست + نافه و وجه آن این است که در زمان گذشته پارسیان در شب عید حمل برای دوستان نافه فرستادندی تا خانه و محفل و لباس را بدان مشکین و معطر نمایند. ( انجمن آرا ). مصحف فرسنافه است. رجوع به فرسنافه شود.
