شحوط
لغت نامه دهخدا
شحوط. [ ش ُ ] ( ع مص ) شَحط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). دور شدن.( تاج المصادر ) ( المصادر زوزنی ). رجوع به شحط شود.
فرهنگ فارسی
شحط دور شدن
شحوط. [ ش ُ ] ( ع مص ) شَحط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). دور شدن.( تاج المصادر ) ( المصادر زوزنی ). رجوع به شحط شود.
شحط دور شدن