لغت نامه دهخدا
حذفور. [ ح ُ ] ( ع اِ ) کرانه. || سوی. || شریف. || جماعت کثیرة. ج، حذافیر. || اخذ بحذفور چیزی را؛ اخذ تمام آن. ( منتهی الارب ). رجوع به حذفار شود.
حذفور. [ ح ُ ] ( ع اِ ) کرانه. || سوی. || شریف. || جماعت کثیرة. ج، حذافیر. || اخذ بحذفور چیزی را؛ اخذ تمام آن. ( منتهی الارب ). رجوع به حذفار شود.