لغت نامه دهخدا
تلطی.[ ت َ ل َطْ طی ] ( ع مص ) انتظار غفلت دشمن کردن کسی یا نزد آنها یافتنی بودن او را پس گرفتن از مال آنها و سبقت نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء )( از اقرب الموارد ). || منکر شدن حق کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تلطط شود.
