تخطیه

لغت نامه دهخدا

( تخطیة ) تخطیة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) دور کرده شدن بدی از کسی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تخطئة شود.

خطابرکسی گرفتن، به خطانسبت دادن، خطاگرفتن کسی
اخظائ سطبر و درشت گردانیدن.