تمخیه
لغت نامه دهخدا
( تمخیة ) تمخیة. [ت َ خ ِ ی َ ] ( ع مص ) دور کردن کسی را از کار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با تمخیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وقتی او با شنیدن خبر ناخوشایند، چهره خود را در هم کشید و تمخیه شدیدی بر لب داشت که نشان از ناراحتی عمیق او داشت.
💡 پیرمرد با دیدن آن رفتار بیادبانه از سوی جوان، تمخیه خاصی کرد که تمام حاضران در اتاق را از رفتار او شرمنده کرد.
💡 آن بازیگر برای نشان دادن دردهای جسمانی در صحنه نمایش، تمخیه بسیار واقعگرایانهای بر چهره خود ایجاد کرد تا مخاطبان را کاملاً تحت تأثیر قرار دهد.