تمخیه

لغت نامه دهخدا

( تمخیة ) تمخیة. [ت َ خ ِ ی َ ] ( ع مص ) دور کردن کسی را از کار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

جمله سازی با تمخیه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 وقتی او با شنیدن خبر ناخوشایند، چهره خود را در هم کشید و تمخیه شدیدی بر لب داشت که نشان از ناراحتی عمیق او داشت.

💡 پیرمرد با دیدن آن رفتار بی‌ادبانه از سوی جوان، تمخیه خاصی کرد که تمام حاضران در اتاق را از رفتار او شرمنده کرد.

💡 آن بازیگر برای نشان دادن دردهای جسمانی در صحنه نمایش، تمخیه بسیار واقع‌گرایانه‌ای بر چهره خود ایجاد کرد تا مخاطبان را کاملاً تحت تأثیر قرار دهد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران