مستظل

مترادف‌ها

پناه گرفته، سایه‌گرفته

متضادها

بی‌سرپناه

لغت نامه دهخدا

مستظل. [ م ُ ت َ ظِل ل ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استظلال، سایه خواه و طالب سایه و سایه جوی. ( منتهی الارب ). سایه نشین. رجوع به استظلال شود.