لغت نامه دهخدا
مستأدی. [ م ُ ت َءْ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استیداء. رجوع به استئداء و استیداء شود. || مصادره کننده و گیرنده مال از کسی. || یاری و نصرت خواهنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
مستأدی. [ م ُ ت َءْ دا ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استیداء. آنکه مال وی را مصادره کرده و گرفته باشند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استئداء و استیداء شود.
