لغت نامه دهخدا
مرافض. [ م َ ف ِ ] ( ع اِ ) مرافض الوادی؛ جای های پریشان شدن سیل در وادی. ( از منتهی الارب ). ج ِ مرفض. ( متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به مرفض شود. || مساقط و شیب های اطراف کوهسار: مرافض الارض؛ مساقطها من نواحی الجبال. ( متن اللغة ). || جاهای مرتفع و بلند. ( ناظم الاطباء ).
