لغت نامه دهخدا
تحتیر. [ ت َ ] ( ع مص )مهمانی بنا کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). مهمانی خانه نو دادن. ( منتهی الارب ). فراهم ساختن وکیرة. یقال: حتر لنا؛ ای وکر لنا. ( اقرب الموارد ). || تحتیر بیت؛ حِتْر برای خانه ساختن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به حِتْر شود.
