محوکه تصویر معنی محوکه لغت نامه دهخدا ( محوکة ) محوکة. [ م َح ْ وَ ک َ ] ( ع اِمص ) قتال. کُشِش. یقال ترکتهم فی محوکة؛ ای فی قتال. ( منتهی الارب ). کلمات مرتبط عویکه محجی مشاکسه مدکه محصمه مؤاثمه مهاتره گزارش محتوای نامناسب
