باتولی

واژه «باتولی» در منابع جغرافیایی و مردم‌شناسی به‌عنوان نام یک تیره یا شاخه‌ای از ایل بویراحمدی ذکر شده است که در مناطق کهگیلویه، چهارمحال بختیاری و خوزستان سکونت داشته‌اند. این نام در برخی منابع به صورت‌های «باطولی» و «باطوری» نیز ثبت شده که نشان‌دهنده تفاوت‌های آوایی و نوشتاری در نقل‌های محلی و تاریخی است. ایل بویراحمد که این تیره بخشی از آن محسوب می‌شود، از ایلات لر جنوب غربی ایران به شمار می‌رود و دارای ساختار ایلی و طایفه‌ای مشخصی است. «باتولی» در این زمینه نه یک واژه لغوی عمومی، بلکه یک نام خاص قومیتی و نسبی است که برای شناسایی یک گروه اجتماعی مشخص به کار می‌رود. این تیره در چارچوب نظام ایلی، دارای پیوندهای خویشاوندی، فرهنگی و جغرافیایی مشترک بوده و بخشی از هویت ایل بزرگ‌تر بویراحمد را تشکیل می‌دهد. منابعی مانند متون جغرافیای سیاسی و مردم‌شناسی ایران به ثبت این نام پرداخته‌اند تا ساختار ایلات و پراکندگی آن‌ها را مستند کنند. سکونت این گروه در نواحی کوهستانی جنوب غرب ایران موجب شکل‌گیری سبک زندگی ایلی و نیمه‌کوچ‌نشینی در میان آنان شده است. واژه «باتولی» در اصل بار معنایی توصیفی یا لغوی ندارد و صرفاً نقش شناسنامه‌ای برای یک تیره ایلی ایفا می‌کند. در بررسی‌های تاریخی، چنین نام‌هایی برای شناخت ساختار اجتماعی و تقسیمات درونی ایلات اهمیت دارند. بنابراین «باتولی» عنوان یک تیره از ایل بویراحمدی است که در مناطق مختلف زاگرس جنوبی پراکنده بوده و در مطالعات مردم‌شناسی به‌عنوان یک واحد ایلی شناخته می‌شود.