ابوعمران ابراهیم بن یزید نخعی

[ویکی فقه] ابراهیم نخعی متکلم، فقیه، محدث و از حافظان بنام حدیث بود.
اِبْراهیم ِ نَخَعی، ابو عمران بن یزید (د ۹۶ق /۷۱۵م )، متکلم، فقیه، محدث و از حافظان بنام حدیث. نام و نسب کامل او ابراهیم بن یزید بن قیس بن اسعد نخعی کوفی است. در تاریخ تولد و مرگ وی اتفاق نظر نیست: تولّد او را در ۵۰ق /۶۷۰م و مرگ او را در ۹۵ ق م نیز دانسته اند.
خلیل صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۱۶۹، به کوشش ددرینگ، بیروت، ۱۹۷۲م.
مشایخ حدیث نخعی عبارتند از خُثَیمة بن عبدالرحمان، ابوالشعثاء سلیم بن اسود حاربی، سهم بن مِنجاب، شریح بن ارطاة، ابومَعْمَرْ عبدالله بن سَخْبرة ازدی، عبدالرحمان بن بشر بن مسعود ازرق، عبدالرحمان بن یزید، عبید بن نضیله، علقمة بن قیس نخعی، عمارة بن عمیر، مسروق بن اجدع، نباتة، نهیک بن سِنان، یزید بن اوس، ابوزرعة ابن عمرو بن جریر بن عبدالله بجلی، ابوعبدالله جدلی، ابوعبدالرحمان سلمی، ابو عبیدة بن عبدالله بن مسعود،
یوسف حافظ المزی، تهذیب الکمال، ج۲، ص۲۳۶، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۹۸۲م.
برخی از ناقلان حدیث از وی اینانند: ابراهیم بن مهاجر بَجَلی، حارث بن یزید عکلی، حر بن مسکین، حسن بن عبیدالله نخعی، حکم بن عتیبه، حکیم بن جبیر، حماد بن ابی سلیمان، زبید یامی، زبیر بن عدی، ابومعشر زیاد بن کلیت، سلیمان بن اعمش، سماک بن حرب، شِباک ضبی، شعیب بن حبحاب، عبدالله بن شُبرُمة، عبدالله بن عون، عبدالرحمان بن ابوالشعثاء محاربی، ابویعفور عبدالرحمان بن عبید بن نسطاس، عبدالملک بن ایاس شیبانی اعور، عبیدة بن مُعتب ضَبّی، ابوحصین عثمان بن عاصم اسدی، عطاء بن سائب، علی بن مدرک، ابواسحاق عمرو بن عبدالله سَبیعی، عمرو بن مرة، ابوالعنبس عمرو بن مروان نخعی، غالب ابوهُذَیل، فُضیل بن عمرو فُقَیمی، محمد بن خالد ضبی، محمد بن سوقة، مغیرة بن مقسم ضبی، منصور بن معتمر، میمون ابوحمزة اعور، هشام بن عائِذبن نُصَیب اسدی، واصل بن حیان اَحدَب، یزید بن ابی زیاد.
یوسف حافظ المزی، تهذیب الکمال، ج۲، ص۲۳۶-۲۳۷، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۹۸۲م.
...