باسکیر
لغت نامه دهخدا
باسکیر. ( اِخ ) نام طایفه ای که اصلاً از نژاد مغول بوده و در بعض نواحی شمالی آسیا و اروپا بخصوص حدود اورال و ولگا بصورت کوچ نشین زندگی میکردند. جمعیت این قوم در حدود پانصد هزارتن است. این قوم اصولاً در نواحی مرکزی سیبری زندگی میکردند، وبعدها به نواحی اورال و ولگا روی آوردند و تحت اطاعت خان غازان و بعداً در 1480 م. زیر فرمان دولت روسیه درآمدند. اغلب متدین بدین اسلام بودند، باجسارت و فعالیت بسیار و اغلب در خدمات نظامی روسیه بکار میپرداختند. این نام در کتب اسلامی بصورت بشکیر نیز ضبط شده است. رجوع به باشکیر و باشکیرستان و باشقرد شود.
فرهنگ فارسی
طایفه ای از مغول
جمله سازی با باسکیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قوم باسکیر یکی از اقوام باستانی و مهم در منطقه اورال هستند که فرهنگ و زبان منحصربهفرد خود را در طول تاریخ حفظ کردهاند.
💡 در کتابهای جغرافیای سیاسی، به پراکندگی جمعیت باسکیر در مناطق مختلف روسیه و همچنین سبک زندگی سنتی آنها در دشتهای پهناور اشاره شده است.
💡 مطالعه تاریخچه اقوام ترک و فانتزیهای موجود در میان آنها، نیازمند بررسی دقیق زندگی و میراث فرهنگی مردم باسکیر در قرنهای گذشته است.