دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] جوینی مشهور به امام الحرمین و ملقب به ضیاءالدین، کنیه اش ابوالمعالی متکلم بزرگ اشعری و فقیه و اصولی شافعی است.
جُوَینی، عبدالمَلِک بن عبدالله بن یوسف بن محمدبن حَیویه، مشهور به امام الحرمین و ملقب به ضیاءالدین، کنیه اش ابوالمعالی متکلم بزرگ اشعری و فقیه و اصولی شافعی است.
جوینی در ۱۸ محرم ۴۱۹ به دنیا آمد.
زادگاهش دقیقاً مشخص نیست، ابوالفداء در تقویم البلدان، او را به آزادور (از توابع جوین ) نسبت داده است.
بروکلمان، ظاهراً به قرینه یکی دانستن محل تولد و مرگ او، قریه بُشتَنِقان را زادگاه وی دانسته است.
← تحصیلات جوینی
(۱) ابن اثیر، الکامل فی التاریخ.
(۲) ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم، چاپ محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲.
(۳) ابن خلدون.
(۴) ابن خلّکان.
(۵) ابن رشد، الکشف عن مناهج الادله فی عقائد المله، أو، نقد علم الکلام ضداً علی الترسیم الایدیولوجی للعقیده و دفاعاً عن العلم و حریه الاختیار فی الفکر و الفعل، چاپ محمد عابد جابری، بیروت ۲۰۰۱.
(۶) ابن عساکر، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی الامام ابی الحسن الاشعری، چاپ محمدزاهد کوثری، قاهره ۱۴۲۰/۱۹۹۹.
(۷) ابن عماد.
(۸) ابن نجار، ذیل تاریخ بغداد، در احمدبن علی خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، أو، مدینه السلام، چاپ مصطفی عبدالقادر عطا، ج ۱۶ـ۲۰، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.
(۹) اسماعیل بن علی ابوالفداء، کتاب تقویم البلدان، چاپ رنو و دسلان، پاریس ۱۸۴۰.
(۱۰) عبدالرحمان بدوی، مذاهب الاسلامیین، ج ۱، بیروت ۱۹۸۳.
(۱۱) عبدالملک بن عبدالله جوینی، الشامل فی اصول الدین، بیروت ۱۴۲۰/۱۹۹۹.
(۱۲) عبدالملک بن عبدالله جوینی، چاپ ر م فرانک، تهران ۱۳۶۰ ش.
(۱۳) عبدالملک بن عبدالله جوینی، الغیاثی: غیاث الامم فی التیاث الظلم، چاپ عبدالعظیم دیب، قطر ۱۴۰۱.
(۱۴) عبدالملک بن عبدالله جوینی، کتاب الارشاد الی قواطع الادله فی اصول الاعتقاد، چاپ محمدیوسف موسی و علی عبدالمنعم عبدالحمید، مصر ۱۳۶۹/ ۱۹۵۰.
(۱۵) حاجی خلیفه.
(۱۶) ذهبی.
(۱۷) عبدالوهاب بن علی سبکی، طبقات الشافعیه الکبری، چاپ محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمدحلو، قاهره ۱۹۶۴ـ۱۹۷۶.
(۱۸) حنا فاخوری و خلیل جر، تاریخ الفلسفه العربیه، بیروت ۱۹۹۳.
(۱۹) عبدالله بن اسعد یافعی، مرآه الجنان و عبره الیقظان، بیروت ۱۴۱۷/ ۱۹۹۷.
(۲۰) یاقوت حموی.
