لغت نامه دهخدا
توبال شابورقان. [ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) براده فولاد معدنی: توبال مس گوشت فزونی را بخورد و اندر همه توبالها قوتی سوزاننده و لطیف کننده است و توبال شابورقان اندر کم کردن گوشت و گداختن گوشت فزونی، قویتر از توبال مس است. ( ذخیره خوارزمشاهی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به توبال و شابورگان شود.
