لغت نامه دهخدا
ابن تیانی. [ اِ ن ُ ت َی ْ یا ] ( اِخ ) امام ابوغالب تمام بن غالب بن عمرو تیانی قرطبی. وفات 436 هَ.ق. از علمای لغت. او از وطن بمرسیه آمده در آنجا ساکن شد و کتابی جامع در لغت موسوم به تلقیح العین تصنیف کرد. و فیروزآبادی گوید او صاحب کتاب موعب بوده و درقاموس و هم در تاریخ ابن خلکان تیانی بدون «ابن » و در طبقات النحات و کشف الظنون با «ابن » ضبط شده، ابن خلکان گوید گمان میکنم منسوب به تین یعنی انجیر و فروشنده آن باشد، حاجی خلیفه در کشف الظنون ذیل کتاب العین خلیل بن احمد تلقیح العین را فتح العین نامیده آنگاه در حرف تاء تلقیح العین و در حرف فاء فتح العین را ازهمان مصنف نام برده و معلوم نیست او دو کتاب مختلف به دو نام تألیف کرده است یا یکی تصحیف دیگری است.
