لغت نامه دهخدا
کافوردم. [ دَ ] ( ص مرکب ) کافوربار. کنایه از ابر برف بار:
کافور و پیل اینک به هم پیل دمان کافوردم
کافور هندی بر شکم بر دفع گرما ریخته.خاقانی.
کافوردم
فرهنگ عمید
آن که دم سرد دارد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - کافوربار کافور بیز. ۲ - برف بار ( ابر ): [ کافور و پیل اینک بهم پیل دمان کافور دم کافور هندی بر شکم بر دفع گرما ریخته ]. ( خاقانی )
