لغت نامه دهخدا
چراغ زیردامن. [ چ َ / چ ِ غ ِ رِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغ افروخته که بسبب مصادمت باد، در ته دامان کرده برند. چراغ ته دامان. ( آنندراج ). چراغی روشن که برای محفوظ بودن از باد در زیر دامان گیرند. چراغ روشنی که در زیر دامان نور آن پیداست:
چون چراغ زیر دامن از حدیث آتشین
میدرخشید از ته بال کبوتر نامه ام.صائب ( از آنندراج ).گوهر از گرد یتیمی در حصار آبروست
فقر در غربت چراغ زیر دامن میشود.میرزابیدل ( از آنندراج ).رجوع به چراغ ته دامن شود.
