پویانیدن

لغت نامه دهخدا

پویانیدن. [ دَ ] ( مص ) به پویه بردن. اِخباب: اَخب فَرَسه ُ؛ پویانید اسب را. ( منتهی الارب ). ایجاف؛ پویانیدن ستور. ارتاک؛ پویانیدن شتر. ( تاج المصادر ).

فرهنگ عمید

۱. به پویه بردن ستور.
۲. دوانیدن.

بلاسیدن یعنی چه؟
بلاسیدن یعنی چه؟
تنتهوا یعنی چه؟
تنتهوا یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز