وضع جمله های ناقص
مترادفها
ساخت جملات ناتمام
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] وضع جمله های ناقص به وضع الفاظ مرکب دلالت کننده بر نسبت ناقص اطلاق می شود و در علم اصول فقه کاربرد دارد.
وضع هیئات ترکیبی دو گونه است:۱. وضع جمله های تام.۲. وضع جمله های ناقص.
تعریف وضع جمله های ناقص
وضع جمله های ناقص، عبارت است از وضع الفاظ مرکبی که بر نسبت ناقص دلالت می کند؛ یعنی کلام در آن تام نبوده و سکوت بر آن نیز صحیح نیست و در حکم یک کلمه است، مانند:جمله های وصفی و اضافی؛ برای مثال، وقتی متکلم می گوید:«المفید العالم»، این جمله ناقص است و شنونده انتظار دارد متکلم آن را تمام کند؛ به خلاف وقتی که می گوید:«المفید عالم»، که در این صورت، جمله تمام و سکوت بر آن نیز صحیح است.
عناوین مرتبط
...
جمله سازی با وضع جمله های ناقص
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آزمونهای زبانشناسی، برخی از دانشجویان با مشکل مواجه میشوند که چگونه در هنگام بحثهای نوشتاری، از وضع جمله های ناقص پرهیز کنند.
💡 معلم زبان به دانشآموزان توضیح داد که وضع جمله های ناقص در نوشتار رسمی میتواند باعث سردرگمی خواننده و ابهام در معنای مطلب شود.
💡 تحلیل ساختاری متن نشان میدهد که نویسنده با استفاده از روشهای مختلف، به وضع جمله های ناقص در پاراگرافهای ابتدایی توجه چندانی نداشته است.