لغت نامه دهخدا
عفات. [ ع ُ ] ( ع ص، اِ ) عفاة. ج ِ عافی. بخشندگان. آمرزندگان. رجوع به عافی و عفاة شود:
تو ناامید گشتی از عمر خویشتن
نومید شد به هر جااز تو عفات تو.مسعودسعد.
عفاة. [ ع ُ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عافی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). مهمانان و واردشوندگان: و از مأثورات کرم و سخاء آن پادشاه دام ملکه آن است که... بیرون از تشریفات حشم و... اطلاقات عفاة... هر سال هزار خروار غله... منبرفرموده است. ( المضاف الی بدایع الازمان ص 26 ). و رجوع به عافی و عفات شود. || هو کثیر العفاة؛او بسیار مهمان و ضیافت کننده است. ( ناظم الاطباء ).
