لغت نامه دهخدا
( جریبة ) جریبة. [ ج َ ب َ ] ( اِخ )نام شاعری است از طائفه هجیم و بیت زیر از اوست:
و علی سابغة کأن قتیرها
حدق الاساود لونها کالمجول.( از تاج العروس ).
جریبة. [ ج ُ رَ ب َ ] ( اِخ ) ابن اشیم. نام شاعری است. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ). ابن اشیم بن عمروبن وهب بن دنان بن فقعس اسدی فقعسی. آمدی گوید: او از شیاطین بنی اسد و از شعرای دوران جاهلیت بود و سپس اسلام آورد. از اوست:
بدلت دینا بعد دین قدیدم
کنت من الذنب کأنی فی ظلم
یا قیم الدین اقمنانستقم
فان اصادف ماثما فلم اثم.
و به گفته مرزبانی ابیات زیر نیز از اوست:
فدار لفوارسی المعلمین
تحت العجاج خالی و عم
عرضنا نزال فلم ینزلوا
و کانت نزال علیهم اطم.
وابن الکلبی او را با همین سلسله نسب که مذکور افتادآورده و جز شاعر بودن وصفی و کاری برای او ذکر نکرده است. ( از الاصابة فی تمییز الصحابة ).
