لغت نامه دهخدا
بنفسجی. [ ب َ ن َ س َ ] ( اِ ) نوعی از جوهر موسوم به بنفش و آن سیاهی است که به سرخی زند. پرطاوسی با کمی کبودی. سرمه ای است که در آب ریزه چشم و تاریکی آن سود دارد. ( یادداشت بخط مؤلف ). || بگفته بعضی از گوهرشناسان، لونی است در یاقوت میانه ارجوانی و لحمی. ( یادداشت بخط مؤلف ).