لغت نامه دهخدا
اشکهان. [ ] ( اِخ ) از محله های اصفهان بود. مافروخی آرد: از جمله محاسنی که رقعه بقعه اصفهان برتبت مزایا و زینت صفایا مُحَلّی ̍ و مزین است باروئی هست محیط بر عرصه شهر مانند دور فلک چهارم بر قرصه ٔمهر مستحدث آن علاءالدوله، مساحت دور آن زیادت بر پانزده هزار گام بیرون آنچه خارج شهر مهمل نهاده و محلات مشهوره از آن منقطع و معطل افتاده مثل کماآن و براآن و سنبلان و خرچان و فرسان و باغ عبدالعزیز و کرواآن و اشکهان و لنبان و ویدآباد. ( ترجمه محاسن اصفهان ص 51 ). و رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص 524 شود.
